را به هر جا و هر پرتگاهى مىكشد ولى متوجه نيستيم . پيامبر گرامى ( صلى الله عليه و آله ) نيز فرمودند : « تمام خير را در قطع طمع از آنچه در دست مردم است ، يافتم » « 1 » اى عزيز چشم از مال مردم بپوش و به آنچه خدا روزى تو كرده است راضى شو كه هيچ ثروتى بالاتر از اين چشم‌پوشى نيست ، هيچ آزادى بهتر از اين نيست ( كسى كه مىخواهد در طول حياتش آزاد زندگى كند ، نبايد طمع در قلب او سكنى گزيند ) . « 2 » بر سر هم دانه به نوشته عيان * كان بود رزق فلان بن فلان غم مخور بر هم مزن اوراق دفتر را * كه پيش از طفل ايزد پر كند پستان مادر را رو توكّل كن مشو بى پا و دست * رزق تو بر تو ز تو عاشق‌تر است بر سر هر لقمه به نوشته خدا * اين نصيب است بر فلان شه يا گدا كسى كه طمع كند ، به غير از اين كه به نفس خود اهانت كرده ، كارى نكرده است ، مولى على ( عليه السلام ) مىفرمايند : « ازْرى بِنَفْسِهِ مَنْ اسْتَشْعَرَ الطّمع » كسى كه طمع را شعار خود كرده و مثل پيراهن زيرين به بدن خود چسبانده است ، اهانت به نفس خود كرده است . « 3 » مرحوم خوئى در شرح خود در ذيل اين فراز در وجه دورى پرهيزگار از طمع

--> ( 1 ) . لئالى الاخبار ، جلد 2 ، صفحه 49 - نهج الصباغة - شرح نهج‌البلاغه محمدتقى تسترى ، جلد 10 ، صفحه 1 ، روايت را از امام سجاد ( عليه السلام ) نقل كرده است . ( 2 ) . تنبيه الخواطر ، صفحه 40 - ميزان الحكمه ، جلد 5 ، صفحه 553 ، از على ( عليه السلام ) . ( 3 ) . نهج‌البلاغه ، حكمت 2 ، در نهج الصباغة ، جلد 10 ، صفحه 1 ، ذيل اين حديث مىگويد : اين حديث را به اضافه كلمات ديگر ، مولى به مالك اشتر فرمودند و در تحف العقول آمده است . .